My blog My life My manes About OtakU !!!

หลังจากห่างหายกันไปนาน จากความขี้เกลียด (555+) ขอมา สครีม อีกรอบ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก

 

ใครอ่านสปอยต์ตอนล่าสุดแล้วบ้าง (ยกมือ) มัน สุโค่ยค่ะ สปอยต์ 267 เรอะ แอ๊ก แอ๊ก แอ๊ก ป๋ากาวติดตูดหลุด

 

(กร๊ากกก / โดนแฟนคลับป๋าสหะบาทา)  อ๊ากกกก รึป๋าจะใช้กาวดีเกินไป(????) ลุกขึ้นยืนทีนิ เบี้ยวเลย แง้

 

แง้ แง้ ป๋า ลุกขึ้น มาเพื่อจะช่วยหลามชิมิเคอะ (โดนแฟนคลับx27ตบ ) ก็ ชิกิ ก็ชิกิ ชอบนินา แง แง แง แง

 

ราชินีของเค้า(ของเองเรอะ ของป๋าต่างหาก) จะตายแล้ว ง่า แง แง แง แง แง แง  ก็ยังอยากให้หลามเป็น

 

ราชินีอยู่นิ!!!(เลิกพร่ามเหอะ) ป๋า TYL นิมัน นิมัน เคะ แตก สุโค่ย เคะ จริงๆ มาสคาร่า นี่ก็ (อ๊อก / แข่งกัน

 

จริงไอ้ปาดขนตาเนี่ย / โดนตบ) เอว บางงงงงง สุโค่ยยยยยย (รึสุดท้ายการ์ตูนเรื่องนี้จะมีแต่เคะ) มาทำบล๊อค

 

แหกกันเถอะ(????) มา ดู ก่อน มัน แสน ที่จะ กริ๊ดกร๊าด กับ เวทนาไปในตัวจริงๆ เครดิตค่ะ ::(สรุปก็ไป

 

จวกคนอื่นมาอีกอะแหละ)ขอบคุณพี่เฟียร์ สุด ที่รัก(เขาเป็นที่รักเองตั้งแต่เมื่อไหร่) fiar.exteen.com

 

 

เฮือกกกกกก สงสารรัลจัง จังเลย อ่า แง้ แง้ แง้ แง้ ต้อง coloral สิ coloral มาแบบนี้รับม่ายด้ายยยยยยยยย

 

ลุส ลุส ลุส หิ้วแกมม่า แกมม่า ม่า ม่า ม่า(แอคโค่อีก)รึมันจะหิ้วเข้า โรงแรมม่ายจริ๊งงงงงงง รับมิได้เคอะ แรดมา

 

นานแล้วมาดู ตัวปัญหาที่ทำชิกิ บ้ากันเหอะ ถ้าใครกำลังเดาอยู่ ขอตอบว่า ถุกค่ะ!!! ชิกิFC BF ค่ะ ความจริง

 

ไม่เกลี่ยงคู่หรอกนะคะ (ได้ทุกสมการ) แต่ปลื้ม BF !!!~(เกี่ยวไหม) รับไม่ได้  เบล เบล เบล เบล นายนอกใจ

 

ฟรานเรอะฉันจะเผานาย(เมื่อแต่งฟิคเสร็จ) แง แง แง แง แง (น้ำตาจะท่วมบ้านแล้ว)  ทีสายหมอก กำลังรอยู่

 

อยากเจออาจารย์ กับ ลูกศิษย์ คู่เคะ จริง จริ๊งงงงงง รออยู่นะคะ อาจารย์ อามาโนะ อา รึ อาจารย์จะเชียร์x27

 

/ นั่งหลบมุมมืด แง แง แง

 

 

มา นั่ง อ่าน หัว วันนี้ ชิกิ ไปขโมยแทรก จากไหนไม่รู้มาลง(เลวนิ) มันเลย กลายเป็นแทรก ที่ ชิกิ ว่างเลย

 

 อยากทำขึ้น มาเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

Tag. เปิดเทอม(อยากบอกว่าลืมที่มา ที่ไป ฮะๆๆๆ / ขอโทษค่ะ)

v

v

เรียนโรงเรียนอะไร?

โรงเรียนสตรีวิทยา(เด็กสตรีวิทยิมันบ้าแบบนี้เรอะ)

 

1.เรียกโรงเรียนนี้ว่ายังไงบ้าง?

สว. / sw / sm(อยากรู้ไหมทำไมเรียกแบบนั้น เพราะ รองกลับ หัวตัวWดูสิ) /สตรีวิทย์
 

2. เพื่อนที่ชอบมากที่สุดในโรงเรียนนี้ล่ะ?

ไม่มี ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

3. แล้วเพื่อนที่เกลียดล่ะ?

เยอะแยะจำไม่ได้(กร๊ากกกก)

 

4. เรียกเลขที่1 กับ 10 ว่ายังไงกันบ้าง?

ฮะๆๆๆ หนึ่งในนั้นก็ คือ ฉัน เรียกตัวเอง ว่า ไอ้รั่ว(อย่าหาสาเหตุจากชื่อ)

 

5. แล้วคิดว่าใครในโรงเรียนนี้น่าแกล้งที่สุดอ่ะ?

เยอะแยะ แต่แกล้งไม่หมด (ฮ่าๆๆๆ)

 

6. ชอบจิ้นเพื่อนบ้างรึป่าว?ถ้าชอบจิ้นคู่ไหน?

มี ค่ะ (กร๊ากกกก) แต่ไม่ไหวฮะ

 

7. คิดว่าโรงเรียนนี้เป็นยังไงอ่ะ?

เป้นโรงเรียนที่มี อิสรเสรี มากกกกกกก

 

8. แล้วเพื่อนๆล่ะ?

ไม่รู้สิ จำไม่ได้ (กร๊ากกก)

9.1 อาจารย์ล่ะ?

ก้ เหมือนที่อื่นอ่า แหละ ดีบ้าง ไม่ดี บ้าง แต่ส่วนใหญ่จะดีค่ะ สอนสนุกรับได้เสมอ

9.2 รุ่นพี่ล่ะ?

ไม่รู้สินะคะ ไม่เคยคิด เพราะชิกิ มีทัศนวิสัย ที่ห่วยมากกกก

 

10. แล้วพวกลูกผู้ดีล่ะ

มีเยอะแยะ ค่ะ ใจดีมากมาย (เพราะชิกิ รู้จักแค่ 2 คน นอกนั้นไม่รู้โว้ยยยย)แต่ว่า ส่วน มากน่าจะนิสัยไม่ดี (มั้งงงง ????)

 

11. ข้อนี้สำหรับใส่รายชื่อบุคคลต้องทำแถกต่อ

ใครอยากทำต่อก็แล้วแต้ (แต่นี้มันเปิดเทอมมา 1 เดือนแล้วนะ) ไม่ว่ากัน 

 

 

Tag. NAME กติกา

1. แปะรูปตัวเองอย่างน้อย 1 รูป

2. ตอบคำถาม 15 ข้อ

3. ส่งต่อให้ผู้โชคร้าย 5 ท่าน 

 

กร๊ากกก ได้อ่านหัวข้างบนไหมคะ ชิกิ บอกแล้ว ชิกิ ทำมั่วๆ(อยากบอกว่าไม่มีรูปตัวเองนะเออ)กะจะดอง ถ้าใครอยากดู ค่อยตามจิก 

 

1. ชื่อจริงและความหมาย 

ชื่อ มันนี่(อย่าถามนะว่าทำไมชื่อนั้น ก็ ม่อนจังเรียก ชื่อจริงตัวเองของกเก็บไว้แล้วกันค่ะเห็นบอกว่ามันคล้องกับ ชื่อจริง ชิกิ ดีอะไรประมาณนั้น)แปลว่าเงิน

2. ชื่อเล่นเต็มยศ 

ไม่มีจ้า ส่วนใหญ่ เพื่อนจะเรียกตาม ชื่อจริงเลย

 3.ฉายา

ไอ้รั่ว ไอ้บ้า ไอ้โง่ ไอ้ติงต๊อง(นั้นมันคำด่าแล้ว) อิงก อิ เผา อิดอง(มาจากนิสัยการทำงานแสนสถ่อย) และ สุด ท้าย อิกลม อิตุ่ม(กร๊ากกกก มาจากชิกิ ตัวกลมๆ ค่ะ ฮ่าๆๆๆ)

 

 4. ชื่อภาษาอังกฤษ 

Money 

5. ชื่อภาษาจีน 

Wu mei yun(อาจารย์สุดที่เลิฟตั้งให้ แต่นั้นทำให้ชิกิ โดนนิอง กับ รูคิ โกรธ เพราะมันแปลว่า เมฆที่ สวยงามกร๊ากกก)
 

6. ชื่อภาษาญี่ปุ่น

kagimiya  chigi (ยาวเว่อร์)

 7. ชื่อภาษาเกาหลี

-

8. ชื่อเล่นที่ใช้ในเน็ต

chigi

 

9. ชื่อที่คนอื่นเรียกผิด 

ชิจิ ชิคิ บลาๆๆๆ ความจริงมันอ่านว่า ชิกิ ค่ะ 

 

10. ชื่อที่คนต่างชาติเรียก 

Chigi(และชื่ออื่นๆ)อะไรแว้ ขอแก้ข่าวค่ะ วันนี้ไปเรียนมาอีก ได้ชื่อใหม่มา อีกแล้ว จำไม่ได้ค่ะว่าเป็น "เกด" รึ "เกรด"(น่าจะมา

จาก เกรด + คะแนน ของชิกิ ที่มัน ขึ้นๆลงๆ เป็นเทือกเขาสลับวับซ้อนเลยค่ะ ฮ่าๆๆ) แล้วก้ เอ็มมมมมม(ไม่รู้อาจารย์เขาเรียก ผิด

รึอย่างไร แต่ แต่ แต่ มัน คล้าย อัการ ย่อคำว่า มันนี่ ไมก็ มาม่อน ฟร่ะ ชิกิไม่ใช่ก้อนเกลือซะหน่อยแงๆๆ แค่เฉียดๆเอง)

11. ชื่อที่อาจารย์ชอบเรียก 

(อยากบอกว่าไม่เคยจำ)

 12. ชื่อที่อยากให้คนอื่นเรียก 

ชิกิ แต่ไม่มีทางหรอก
 

 13. ชื่อที่ไม่อยากให้คน

 ชื่อทุกชื่อในฉายา (ขี้เกลียดพิมพ์)

14. ชื่อที่ใช้เรียกแทนตัวคนรัก

 ชื่อ ของ”เขา”   แต่ส่วนใหญ่ ชอบ เรียก ลากเสียง

15. ชื่อที่ให้คนรักเรียก

- 

3.ใครมันจะบ้านั่ง ดู บล็อคล่างๆนี้ ถ้า ยังไง ก็ ตามอัธยาศัย ค่ะ  

ขอบคุณ สำหรับ ทุก เม้นต์ (อันน้อยนิดนะคะ) เม้นต์ทุกเม้นเป็นกำลังใจ ให้ ชิกิ อยาก บ้า อยาก รั่ว อยาก ไร้สาระ ต่อไป ฮ่าๆๆๆ

PS.เข้าหน้าหนาวแล้วนะคะ ระวัง ตัวด้วย ถ้าเป็นหวัดนิแย่เลยค่ะ ส่วนคนตายยาก(อย่างชิกิเป็นต้น) ก็ ขอให้ตายยากต่อไปค่ะ สาธุ~

 

 

edit @ 22 Nov 2009 11:43:38 by โอตาคุ 3 หน่อ!!

edit @ 22 Nov 2009 16:08:47 by โอตาคุ 3 หน่อ!!

warning:เอนทรี่นี้ทำเพื่อความขำขันคลายเครียด ไม่มีเจตนาด่าว่าหรือจับผิดแต่อย่างใด

เข้าเรื่องเลยนะคะ

พอดีว่าไปเจอภาพที่แคปมาจากเรื่องbleach เข้าน่ะค่ะ

เชิญชม

.

.

.

ระวังอนิเมที่คุณชอบอาจโดนเผาโดยไม่รู้ตัว

แต่ละภาพเป็นอย่างไรบรรยายกันเองนะคะ

อย่างเช่น reborn naruto blackbutler onepiece ฯลฯ ดูเพิ่มได้ที่ http://www.bleachasylum.com/showthread.php?t=12646&page=20

 ปล.ช่วย comment ด้วยค่ะ

edit @ 27 Nov 2009 19:55:04 by โอตาคุ 3 หน่อ!!

อาใครก็ได้ ยาดมที ยาหม่อองก็ได้ ยาวายก็ดี(แกชราภาพแล้วเรอะ) ใครที่เข้ามาบล๊อกล้างๆแห่งนี้ก็อยู่กริ๊ด

กับ ชิกิก่อน อยู่ด้วยกันก๊อนนนน ถึงทุกคนจะกริ๊ดไปแล้ว ชิกิ จะกริ๊ด ช้าไปแต่มากริ๊ด ขอบ้ากันก๊อน มา สูบ

หน่อย ปกติชิกิไม่ได้บ้า ฮายะ ขนาด นี้เลยนะ ไม่คิดว่า จะบ้า ไม่คิดว่า จะเป็น ชิกิกลายเป็น สาวก 59 ไปแล้ว

แล้ว แล้ว แล้ว(มาเอคโค่อีกเนอะ) มาดูเธอก่อน เธอช่างงงงงง...

สวยสดงดงาม ราวราชินี ไม่มีวันกลับเป็น เสะได้อีกแล้วสินะๆๆๆๆๆๆ  อา อกนิเหมือน อ. จงใจ วาดให้เหมือนมันมี

จริง ทรวดทรงเพรียวบางดุจอิสตรี งดงามหน้าสัมผัส(ดูหื่นเนอะ) กางเกงเอวต่ำที่อยู่บนเรือนกายนั้นดูเข้ากันเสีย

ซะเหลือเกิน ระวังนะจะถูกมืออิมนุษย์เนียนดึง การเล่นหูเล่นตายิ่งทำให้ "เธอ" ดูน่ารัก น่ากอด(กด) น่าท้องเนียน

นุ่มที่ใครๆเห็นต้องอิจฉา!!! .... คำเดียว กรุ บ้า 59 ไปแล้วโว้ยยยยยยยย  อา ขออีกๆๆๆ(ดูหื่นๆนะว่าไหม) น่า

อย่างกับ ผู้หญิงจริงๆ อ่า เห็นแล้วเลือดพรุ่ง เป็นลม อึ้ง ทึ่ง ค้าง สิคะ ขณะที่เลือดกำเดาไหลเป็นน้ำประปา

เพราะน้ำประปา เพราะน้ำประปาแพง(เกี่ยวไหม) อา เธอ ช่างน่า....(กิน) อะไรเยี่ยงนี้

กริ๊ดเหนื่อย ขอปิดเอนทรี่แต่เพียงเท่านี้( จะมาก็มา จะไปก็ไปเนอะ เฮอะๆๆ)

diary....(ไร้สาระไปวันๆ)

วันนี้นั่งทำการบูณค่ะ เข้าใจไม่ผิดกันหรอก มันต้องเย็บด้วยนะ คิดดู ชิกิ เราะออกมาหลายรอบมาก จนสุด

ท้าย เกือบพัง(จริงๆนะ)ส่วนนิอง ทำไปทำมาสวย แต่ชิกิต้องแก้ปรมด้ายที่ผุกไปได้ไงไม่รู้(ขอบอกแก้ยาก

มาก ใครเย็บผ้าก็ระวังล่ะ)รูคิจังเย็บอย่างลั้นลา(มากมาย) ด้ายใช้ตั้ง 2 สีแนะ ทั้งที่พวกเราเย็บ 1 สีก็จะ

ตายอยู่แล้ว(นะนะ)  ป๊อปคอร์นนิกุลสตรีสุดแล้วทำออกมาน่ารักมากมาย แต่ชิกิโดนเข็มทิ่มไปหลายรอบมาก

โอ๊ย เจ็บบบบ รู้งี้เรียนเย็บผ้าก็ดี (ไม่เหมาะกับหน้าตาเล้ยยยยย)

ขอจบจริงๆแล้วนะเออ

 

คลานมาอัพพพ วันซวยยยยย ที่สุดเลยแง้ วันนี้วันอะไร กันฟระ ม่อนจังแต่งฟิค ตอน 1 เสร็จแล้วนั้นคือข่าวดี

เคอะ ข่าวร้ายคือ หลังจากแต่งเสร็จไฟบ้านม่อนจังดับทั้งบ้านนนน ถ้าเซฟก็รอดชิมิเคอะ แต่ แต่ แต่ ม่อนยังไม่

เซฟเลย ม่อนเบื่อมากเดินมาถามว่าเอาไง ตอนแรกถามว่าทำไมถึงดับ ได้คำตอบมาว่า "อีน้องบ้านั้น เปิด

สตูดิโอ ดังเกิน กับ แอร์ เยอะเกิน ไฟฟ้าไม่พอไฟตกหมดบ้าน ฆ่ามันทิ้งซะดีไหม" ตอนแรกคิดค่ะ สตูดิโอ ดังเกิน

มันเกี่ยวไหม แต่ลืม ไปแถวบ้านเราเขาประหยัดพลังงาน ใช้พลังงาน เกินเท่านี้ๆๆๆ จะถูกตัดไฟ เลยบอกให้แต่ง

ใหม่ค่ะ ม่อนจังตอบว่า"อืม..." แล้วเดินกลับไปเล่น กับ ชิโระ คุโระ เซเปียจัง แล้วก็ ไฮโระจังค่ะ (ชื่อแมว) รู้สึก

ม่อนจังรักแมวมากเลย ซิ๊ดดดด มาดนาง(เคะ)งามมาจากไหน  รู้ไหม พลังYมันเริ่มจิ้น(+เริ่ม หื่น) ฉันเสะนะเฟร้ย

เริ่มนอกเรื่อ เข้าเรื่องๆๆๆๆๆ เดี๊ยวฟุ้งซ่านนนน (รู้สึกมันฟุ้งซ่านนานแล้วนิ) ไปเดินเจอ(ในเน็ต) ค่ะ เห็นแล้วจิ้น

กระจาย  อา  อนิเมะ เรื่องนี้สร้างมาเพื่อ ต่อสู้(ความวาย)สินะ ประชันกันซะ ไปเป็นโฮสต์ เหอะ ขอร้องงงงงงง

ปฎิทิน 2010000000000000000000!!!!! โอ้ยยยย คนอื่นเลือดหมดตัวไปนานแล้ว แต่มานั่งบ้า กับ อิชิกิก่อน

อา อิจฉา เริ่มอิจฉาได้แม้ กระทั่ง แก้วเหล้า ขวดเหล้า ปืน หนังสือ ยัน ฮุคุโร่คุง(ไม่รู้เรียกแบบนี้อะเปล่า) แต่ตอน

นี้ฟุ้งซ่าน สาธยายมานาน แปะ สิ  แปะๆๆ

ลืมๆๆๆ แปะ เครดิตก๊อนนนนนน แปะ สิ แปะ:: http://reborntfc.freeforums.org/viewtopic.php?f=3&t=6692

หน้าปกค่ะ ฮิถือปืนนน อาถ้าโดนยิง ขอโดนยิงด้วยปืนที่ฮิถือนะ(เริ่มโรคจิต) ไรเฟอร์ ทูน่า ถือไรเฟิลร์ หน้าตอนนี้

แกเคะมากมายเลยนะ=[]=

4827 ใครเชียร์บ้าง ยินดี ด้วยอาจารย์ เขาเซอร์วิสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

นอร์มอลๆๆๆๆๆ 6996 โครมน่ารักอ่า อิจฉาฮุคุโร่คุง(เริ่มบ้า) มุคุ ถ้ายืนนาย แรงมาก ถึงมากที่สุด ทางเดินสวยจัง

ที่ไหนฟระ (เผื่จะแอบถ่ายอะไรบางอย่าง....)

ยามะ ขี้มอเตอร์ไซ ทำไม ทำไม ยืนคู่กับ คุณพี่ ต้องยืนคู่กับ ก๊กจัง เส้ๆๆๆๆ (รึจะบังเกิด 8033 or 3380/โดน

แม่ยกกระทืบไหมเนี่ย)

อิจฉา ขวดเหล้า กับ ฮิเบิร์ดอ่า ฮิยิ้มอีกแล้วววววว รึซึนจะแตก(ไม่น้า) อาขาวจังเลย(เริ่มหื่น / ได้ข่าวว่าเป็นมา

นานแล้ว)

นี่ก็ ยิ้ม หรือ ซึนจะแตกกกกก เพราะนก กับ แมว ก๊กจังเอ้ย ชุดนู๋นิยังสุดยอดเหมือนเดิมเลยนะ

อา..... yถามหาไหมนั้น ไปเป็นโฮสต์ เหอะ โฮสต์อะ โฮสต์~~ ชุดอะไร เซอรวิสกันจริ๊งงงงงงงง

หมด 7 ภาพ สตรีมเหนื่อน เห็นแล้วคงฝันดี บายค่ะ

 

edit @ 9 Nov 2009 17:47:19 by โอตาคุ 3 หน่อ!!

คลานมาอัพพพพพ(+ร้องไห้ )  ถ้าใครไม่อยากไร้สาระข้ามท่อนนี้ไปเหอะ ข้ามๆๆๆ

ชีวิตรันทด ไม่ไหวแล้ว ฟิค ฟิค ร่วม ของชิกิกับม่อนจังแง้งงงงง ฟิคร่วมที่นั่งทำมา

 6 เดือน กะจะอัพ จนจบเลย แต่อีแฮนดี้ ผู้น่ารักดันหายไปนอนตายที่ไหนไม่รู้แง้ๆๆๆๆ เข้าใจไหม ชิกิไม่ใช่คน

รอบคอบ เลยไม่ได้เซฟ ข้อมูลเก็บเข้าเครื่องไว้เลย กะจะขอ ม่อนจังใหม่ เดินไปบ้านม่อนจัง ตกใจมากบ้านม่อน

จัง เละ ทั้งที่ปกติออกจะน่าอยู่ แสนเรียบร้อยอย่างไม่น่าเชื่อว่าเป็นผู้ชาย(ตอนแรกชิกิก็ไม่เชื่อ - -)ไม่เละอย่าง

เดียวยุ่งเหยองกว่าบ้านชิกิอีก(ฮะๆๆๆ) เห็นม่อนจังขมวดคิ้วครั้งแรกในรอบ 12 ปี(ตั้งแต่เกิดมาม่อนจังยังไม่เคย

ขมวดคิ้วเลยล่ะ) พอเดินไปถามว่า...."ม่อน ขอฟิคเรื่องนั้นหน่อยดิ ฉันทำหาย แล้วนิแกเป็นอะไรไป"

ม่อนจังหน้าบึ้งแล้ว ตอบเสียงต่ำ(ทั้งที่มันฟังดูแปล่งๆ)กลับมาว่า ..."คอมฉันใครdeleteข้อมูลหมดไม่รู้แฮนดี้ฉันก็

หายเหมือนกัน"นิ่งเงียบไม่มีอะไรจะพูดทั้งคู่... แม่เจ้าคุณเคยไหมคะ แฮนดี้หาย แล้วในนั้นมีแต่การบ้าน งาน

สำคัญ ต้นฉบับฟิค โดy(อันหลังนิแปลกวะ) แล้วข้อมูลทั้งหมดหายสูบไปกับตา โดยยังไม่ส่ง อาจารย์ หรือ หัว

หน้า ความรู้สึกว่างเปล่า เข้ามาแทนที่ หน้าที่ซีดเผือดอย่างไก้ตายของทั้งสองกำลังจะมีน้ำตารินไหล เพราะ

ความโศกเศร้า ครั้งใหญ่ ที่ไม่อาจทดแทน และไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น.... อารมณ์ประมาณนั้นเลยล่ะค่ะ กลัวอาจารย์

 + รุ่นพี่เปิดดูมากมาย แง้แล้วก็กลับเข้าเรื่อง ฟิคที่ไม่ได้ลงเลย ก็เพราะเหตุผลอย่างที่ว่านั้นล่ะ เลยช่วยกันนั่ง

แต่งใหม่ ออกมาให้ทุกคนนั่ง อ่าน (+ ตบ ตี ขว้าง ถ้วยไห กระละมังใส่ หน้าคนเขียนนี่ไง) แล้ว พอแต่งได้นิดนึง

ก็เลยกะจะอุบ ไว้ก่อน มานั่งทำ สัปป้า otop ดีกว่า อย่างหัวข้อข้างบนจะได้เข้ารื่อง  มานั่งแปลกันก่อนเผื่อบาง

คนไม่รู้ว่าหมายความว่ายังไง มาเริ่มกันเหอะ Reduce = ลด Recycle =ใช้ซ้ำ + คืนสภาพ Reuse = ใช้ซ้ำ

ไม่รู้จะใช้ได้จริงอะเปล่า  แต่มันโ_ตร เลยค่ะ ใช้ซ้ำแล้ว ใช้ซ้ำอีก ก่อนแลก อ. ให้นำกระดาษใช้แล้วหน้านึง มา

40 แผ่น หน้าปกรายงาน f4 หนึ่งแผ่น  มาพับค่ะพับครึ่งนึง พับจนกว่าจะหมดนั้นแหละ อย่าลืม รีดให้ตรงด้วย อ้อ

เอาด้านขาวออกนะคะ(ชิกิลืมเองแฮะๆ)โดย เอ4(กระดาษใช้แล้วหน้านึง) เป็นเนื้อใน f4เป็นปก  แล้วเวลาเย็บนี่

 เอาตาไก่เย็บค่ะ * อย่าลืมนะคะ ให้เอาด้านที่สามารถเปิดออกได้เจาะรู เวลาเปิดจะเห็นแต่สีขาวค่ะ พอเย็บ

ปก + ไส้ในเสร็จ ก็เอาเชือกร้อยแล้วมัดให้แน่นค่ะ... เอ้าๆๆๆๆๆ มันไม่ใช่แค่นั้นนี่ พอดีมีกระดาษไปเหลือ(เนื่อง

จากเอาไปผิด ) - - รูคิจัง เลยเอาไปทำสัปป้า พอทำๆไปทำมา ชิอง เลร่วมแจม ระบายสีด้วยยยยยยยยยยยย

 สุดท้าย ชิกิ เลย เอาไปเคลือบ ทำซะเลยยยยยยย  เอ้า มาดูกันเฮอะ แบบสัปป้า... ยังไม่ได้คิดชื่อเลย มาให้ช่วย

คิดชื่อด้วย  ช่วยคิดหน่อย จิ ช่วย โหวตหน่อยนะคะ แง้

f1 สัปป้าหน้าร้อนต้อนรับลมหนาว (กร๊ากกก รู้ชิมิเคอะว่าใครคิดชื่อ เนอะ)

f2สัปป้า otop (นี่คือชื่อของต้นแบบสัปป้าทั้งปวงของชิอง)

f3สัปป้าแบ๊ว (ชื่อที่รูคิเรียก ตอนไม่มีชื่อ)

งืมๆๆๆ ทำได้ 14 ตัว เสียเงินประมาณ 20 บาท (กร๊ากกกกกกก ถูกอิบ เลย) ถามว่าทำกี่วัน ประมาณ 3 วันค่ะ

 ความจริง 1 เดียวก็เสร็จ (แต่รูคิจังแย่งกระดาษ (ต้องขอใหม่ ตั้ง 20 นาที) + ชิกิ ลืม เอาที่แขวน พวงกุญแจไป

จน ชิอง แทบร้องไห้) มาๆ แปะ รูปก่อน ขอโทษ ค่ะ ชิกิเมื่อยมือ แล้วมือแทบหัก เพราะ เขียนหนังสือ อย่างเดียว

ตั้ง 3 ชั่วโมง.... มาๆแปะกัน

 

ขอโทษค่ะ ที่มาแค่ รูปเดียวเพราะเกิดปัญหา มากกกก ค่ะ เลยเอารูปใหญ่มาให้ดู เลย วันหลังจะเอามาใหม่ค่ะ

แฮะๆๆ มุคุ น้อย จะใกล้เสร๊จแล้ว (ความจริง ปัญหานั้นก็คือ ชิกิทำรูปหายT^T )

วันนี้ เรื่องอัพอีกเรื่องคือ ตัวอย่างฟิคค่ะ ให้ทาย คู่หนายยยยยยยยยย(ชิกิยังไม่รู้เลยว่าม่อนอยากได้คู่ไหน)

เป็นบทนำที่ตอนชิกินั่งอ่านการ์ตูนบ้านม่อนอยู่ ลุซ ก็อยากอ่านบีเอฟ ม่อนเลยหันมาถามว่าเอาไง ตอนนั้น ชิกิ

ว่างมาก เลยบอกว่า ก็แต่งไปสิ เดี๊ยว ช่วย ม่อนจังเลย พิมพ์อะไรไม่รู้ แกรกๆ(เสียงพิมพ์) หันไปดูม่อนพูดว่า...

"บทนำเสร็จแล้วนะ..." อึ้งสิคะ ปกติ พวกเรานิแต่งหนึ่งตอน หนึ่งเดือนเลยนะคะ  เลยถามกลับไปว่า"บทนำ กี่

หน้าเหรอ" "ไม่นิ 4-5 บรรทัด กร๊ากกก" เด็กสาวทำหน้าเหมือนไว้อาลัยให้กับเพื่อนของเธอที่เริ่มรั่วเกินเยียวยา

 จนชายหนุ่มเกิดหมั่นไส้ และเริ่ม ท้าต่อยกันในที่สุด~ เอวังก็เป้นแบบนี้แหละคะ  ที่มาของฟิค พรุ่งนี้มาอัพต่อค่ะ

วันนี้ง่วงมาก มาลืมแปะ sample เน้อ มาๆ เดี๊ยวค่อยมาแก้ วันนี้จะตายละ

...กุหลาบที่งดงามมักมีพิษร้าย กุหลาบแสนตราตรึงก็เพราะความเป็นตัวของตัวเอง กุหลาบที่ยั่วยวน มักมีมนตร์เสน่ห์ คนที่หลงไหลทุกคนมักติดบ่วง มิอาจถอดถอน แล้ว เธอล่ะ รู้สึกยังไง เมื่อหลงใหลในมนตร์เสน่ห์จนมิอาจหันกลับมามองความจริงที่แสนโหดร้าย 

 

อันนี้ ม่อนจัง ทำคนเดียว สงสารเหมือนกัน แต่ตอนนั้นติดโดเล่มหนึ่งไม่มีเวลา ไปนั่งจำ(เริ่มชั่ว กร๊ากกก)

ฝันดีค่ะ ทุกคน ไปแล้วนะคะ

ปล. ถึงจะบอกว่าเป็นtagแต่ก็ลืมไปแล้วว่า ใครให้มา ก็ม่อนจังหาให้นิ 555+

ปล 2. เห็นมันยาวๆแบบนี้ชิกิ นั่งพิมพ์เป็นชาติค่ะ ขอไปแต่งฟิคต่อ ค่ะ ม่อนจังไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว ไม่อยากให้ม่อนจังลำบากเกินไป(เดี๊ยวม่อนจังมาเก็บเงินชิกินิซวยสิคะ)

edit @ 7 Nov 2009 22:09:59 by โอตาคุ 3 หน่อ!!

edit @ 8 Nov 2009 09:18:40 by โอตาคุ 3 หน่อ!!

edit @ 8 Nov 2009 09:25:43 by โอตาคุ 3 หน่อ!!

โอะฮาโยะ ทักทายกันก่อนหลังจากหายไปเป็นชาติ โผล่ มาอีกที วันฮาโลวีน เลย

ขอหน่อย ขอหน่อย trick or teat???? ฮ่าๆๆๆ ขอให้ทุกคนมีความสุข สนุกๆ นะคะ

ได้ขนมเยอะๆแล้วเอามาแบ่งกันบ้าง(งกเป็นเกลือเลยไหม) เราประเดิมคนแรกไปขอ ม่อนจัง

ผู้น่ารัก น่ากอด น่าหยิก น่าหยิบกับบ้าน( น่าถีบ น่าโยนทิ้ง น่ากด น่าตบ + น่าไถเงิน เงินเยอะดีนัก)

ฮ่าๆๆ ล้อเล่นค่ะ มาม่อนผู้น่ารัก เริ่มเค้าโครงฟิคเอาไว้ แล้วก็ลาก คนอื่นมาแต่งต่อ คนดี ชิมิ อะ

ก่อนจะเข้าเรื่อง ฟิค เอาเค้กมาแจกก่อนเดี๋ยวลืม มอนยิ่งชอบกินเค้กอยู่

แปะเครดิตก่อนโลด :: http://uriel.exteen.com/

ชอบมากชิกิชอบมาก ม่อนจังก็ ชอบกินช๊อกโกแลตมากๆ เลยเอามาลงค่ะ จะได้เป็นการขอบคุณที่ให้ช่วยหา

เนื้อหารายงานให้ชิกิด้วยค่ะเพราะชิกิขี้เกลียด กร๊ากๆๆๆ

อ๊ากกก นั้นแหละค่ะ ม่อนจังชอบทานช็อกโกแลตแบบนั้นแหละ เอ้ากลับมาเรื่องฟิคเดี๋ยวลืมอีกเน้อ....

อันนี้เป็นฟิค รวม ของufoค่ะ เรท G ใสกิ๊ง(มั้ง ม่อนจังบอกนิ) ใครจำ Ufo ไม่ได้ตามนี้โลด

http://reborntfc.freeforums.org/ufo-6-tomaso-family-t6435.html

เอ้าแปะๆๆๆๆๆๆๆ

AuFic : Katekyo Hitman Reborn!
Pairing : ให้คาดเอาเอง
Rate : PG,G


คำเตือน: รั่วน้อยกว่าเรื่องเก่าคร้าบบ

http://reborntfc.freeforums.org/ufo-t6589.html >> ไคอยากหาอะไรรั่วๆอ่านเชิญครับ



วันที่ 30 ตุลาคม

ในซอยเล็กๆ แห่งหนึ่งในเมืองนามิโมริ ยามราตรี ในซอยเล็กๆซึ่งไม่ค่อยมีคนเดินผ่านนั้น
กลับมีเด็กตัวเล็กๆ 2-3 คน กำลังวางแผนแต่งตัวเป็นผีในวันฮาโลวีน

"ก๊ากๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ คุณแรมโบ้จะกินลูกกวาดให้หมดเลย" เด็กน้อยหัวปอมฟูมีเขาในชุดลายวัวส่งเสียงดัง
เสียงของเด็กน้อยที่ได้รบกวนพวก (ตัวประกอบที่กำลังวางแผนแต่งเป็นผี) ที่อยู่ในซอยได้อย่างดี "ออกไปนะ ไอ้เด็กบ้า"

"@(*&#$*(!$*()+_(=^" เด็กหญิงผมจุกที่กำลังชุดฮาโลวีนพยายามพูดสำเนียงญี่ปุ่นที่ฟังไม่ออก

ณ อิตาลีเมืองแห่งมาเฟีย

ทุกคนกำลังเตรียมตัวต้อนรับวันฮาโลวีนในวันพรุ่งนี้

"อืมมม..โรมาริโอ้เดี๋ยวเห็นว่ารีบอร์นจะจัดงานฮาโลวีนญี่ปุ่นแหนะ"
มือขาวที่กำลังจัดชุดสูทให้เข้าที่ก่อนจะหันไปบอกลูกน้อง"งั้นชั้นไปก่อนนะ ดูแลที่นี่ด้วยล่ะ"

"ครับ...ว่าแต่บอสจะไม่ให้ผมไปด้วยแน่นะครับ"ลูกน้องคนสนิทบอกเสียงเป็นกังวล
ก็เจ้านายของเค้าหนะทำอะไรที่ไม่ได้อยู่ต่อหน้าลูกน้องก็จะซุ่มซ่ามไปซะหมด

"ไม่ต้องหรอก ชั้นไปล่ะ"ว่าเล้วก็เดินออกไปจากคฤหาสเพื่อเตรียมขึ้นเครื่องไปญี่ปุ่น

........................................................................

ณ สนามบินของญี่ปุ่น

เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจทำเอาเส้นอารมณ์แทบขาด

"เจ้าหนูนั้นคิดยังไงนะที่บอกให้ชั้นมารับไอเจ้าม้าบ้านั่น"ถ้าไม่เป็นเพราะ'วานหน่อยนะฮิบาริแล้วเดี๋ยวจะให้สึนะเป็นคู่ซ้อมให้'
เค้าคงจะไม่มาหรอก

"เคียวย้าาา"เสียงบุรุษที่ฮิบาริ เคียวยะต้องมารอรับ

"รอชั้นนานมั้ยเคียวยะ ป่ะกะ"ยังพูดไม่ทันจบประโยค
เท้าของดีโน่สะดุดกับอะไรสักอย่างทำให้ดีโน่ล้มลงไป

"โอ้ยยยย เจ็บๆๆ"ดีโน่ร้องงหวังจะให้อีกฝ่ายช่วย

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา

"เร็วสิ ไอม้าบ้า" พูดเเล้วก็รีบเดินไปทันที

"รอด้วยสิ เคียวย้าาา"

...............................................................................

อีกด้านหนึ่งในโรงเรียนนามิโมริ

"ไอ้บ้าเบสบอล! แกรีบๆทำสิฟร่ะ" เสียงหงุดหงิดว่าที่มือขวาของวองโกเล่รุ่นที่10ดังขึ้นในห้องหอประชุม

"ฮะๆๆ โกคุเดระก็มาช่วยกันบ้างสิ ฉันก็เหนื่อยนะ" ร่างสูงหุ่นนักกีฬาเอ่ยพลางใช้มือเช็ดเหงื่อที่ใบหน้าตน

"พวกนายอย่ามัวแต่เถียงกัน มาแอบจัดงานฮาโลวีนให้เจ้าซาวาดะกันแบบสุดหูรูด!!!" รุ่นพี่ชมรมมวยตะโกนเสียงดังก้องไปทั่วบริเวณ

"ที่ชั้นมาช่วยก็เพราะอยากเซอร์ไพซ์รุ่นที่10ตังหากเล่า" โกคุเทระพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

"อือ อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้วหล่ะ"เจ้าของความเนียนติดอันดับเป็นคนกล่าว

เวลาผ่านไปราว1ชั่วโมง

"เสร็จแล้วว พรุ่งนี้งานฮัลโลวีนสนุกสุดหูรูด"ประโยคติดปากคำนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไคเป็นคนพูด


..........................................................................................................


"ไง อรุณสวัสสึนะ" ยามาโมโตะทักสึนะอย่างเป็นกันเอง

"หวัดดียามาโมโตะ เเล้วโกคุเทระหล่ะ"สึนะเอ่ยปากถาม

"เหนว่าวันนี้ไม่มาน่ะ สึนะคืนวันนี้ว่างรึเปล่า"หลังจากตอบคำถามเสร็จ เจ้าตัวก็ยิงคำถามต่อไป

"อ่อ ว่างสิ มีอะไรหรอมายาโมโตะ" สึนะตอบ

"ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไรหรอกสึนะ เราเข้าเรียนกันเถอะ" มายาโมโตะดันสึนะเข้าห้องเรียน ทำให้สึนะสงสัยมากยิ่งขึ้น
'ยามาโมโตะไม่สบายหรือเปล่านะทำไมวันนี้ถึงอยากเรียน แต่ก็ช่างเถอะ'

ตัดไปหลังเลิกเรียน(เรื่องเรียนไม่สำคัญ จิงมั้ย//โดนตบ)

"สึนะ คืนนี้นายไปโรงเรียนนามิโมริด้วย"เสียงเจ้าหนูที่มาจากไหนไม่รู้พูดขึ้น

"โรงเรียนหรอ ไปทำไมอ่ะ"สึนะถามด้วยความสงสัย เมื่อเช้า ยามาโมโตะก็ถามเขา

" อ้าว ก็งานไงล่ะ พอไปถึงโรงเรียนแล้วรีบไปที่ห้องเรียนให้ไวเลยน่ะ ไม่งั้นล่ะก็.." เสียงของเจ้าหนูยังเอ่ยต่อไปก่อนจะหายตัวไป
แต่นั้นก็ทำให้เด็กชาย มึนงง ได้ไม่น้อย ก่อนจะสังหรณ์ว่า
ถ้ารีบอร์นบอกแบบนั้นต้องมีอะไรบางอย่างแน่นอน แต่ก็เลือกที่จะเดินไปโรงเรียน

...........................................................

มาทางอีกฝั่งของโรงเรียน

ตอนนี้ทุกคนกำลังซ้อมคิวกันอยู่กะว่าจะให้สึนะกลัวจนฉี่แตก



“ฮ่าฮ่าฮ่านี่รุ่นพี่แต่งตัวเป็นผีอะไรน่ะ” ยามาโมโตะพูดไปพลางหัวเราะไปเมื่อได้เห็นคนผมขาวตรงหน้า
แต่งชุดท่อนบนเปลือย ข้างล่างกางเกงมวยสีเหลือง และที่ตัวมีเลือดและผ้าพันแผลเต็มไปหมด

“ก็วันผีออก? ทั้งทีเราต้องเอาให้มันสุดขั้วสิฮ่าฮ่า นี่เป็นชุดที่ฉันคิดขึ้นเองเลยนะ ฉันขอตั้งชื่อผีตัวนี้ว่า วีรบุรุษมวยผู้ยิ่งใหญ่เกรียงไกรอย่างสุดขั้ว”เรียวเฮพูดขึ้นมาอย่างภาคภูมิใจ

“แกใช้อะไรคิดฟะไอ้หัวสนามหญ้า ปัญญาอ่อนเป็นบ้า”โกคุเดระพูดออกมาอย่างเสียไม่ได้

“มันก็ยังดีกว่าแกล่ะกันแต่งเป็นผีปลาหมึกน่ะ”

“บอกว่าเป็นหมาป่าไงล่ะเฟ้ยไอ้บ้า”โกคุเดระพูดพลางหยิบระเบิดขึ้นมา

“ฮ่าฮ่า อย่าทะเลาะกันซิ รุ่นพี่ครับอย่าว่าโกคุเดระว่าหัวปลาหมึกสิครับ^^”
ยามาโมโตะรีบห้ามทั้งสองคนก่อนที่งานที่จัดไว้จะพังซะก่อนที่จะถึงวันงาน พร้อมกันนั้นก็จับตัวโกคุเดระไว้ทั้งๆที่ตัวเขายืนอยู่ใกล้เรียวเฮ
แต่ดันเดินอ้อมมากอดล็อกโกคุเดระไว้

“แกก็ใช่ย่อยกลายเป็นผีเบสบอลไปแล้วเรอะไง”โกคุเดระพูดไปพลางมองไปที่ชุดที่ยามาโมโตะใส่
ชุดที่ยามาโมะโตะใส่ไม่ได้แตกต่างจากเรียวเฮเท่าไหร่เพียงแค่ว่าเป็นชุดนักกีฬาเบสบอลเท่านั้น

“ก็ฉันกับรุ่นพี่ช่วยกันคิดนี่นา ฮ่าฮ่า นายไม่ชอบหรอ”ยามาโมโตะพูดอย่างอารมณ์ดีแต่คนที่อยู่ในอ้อมกอดนี่สิอารมณ์ไม่ได้ดีไปด้วยเลย

“โอ๊ยยย อยากจะบ้ากับพวกแกจริงๆเล้ย”โกคุเดระเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว(ความจริงก็ปรี๊ดแตกตั้งนานแล้วนี่)

“ฮ่าฮ่า นายนี่น่ารักจังเลยนะ เวลาโมโหเนี่ย” ยามาโมโตะพูดแหย่โกคุเดระเล่น(แน่หรอ^^)



เป็นเวลานานกว่าที่ทุกอย่างจะสงบลง

.............................................................................................


"ก๊าก ฮ่าฮ่า ฮ่า คุณแรมโบ้รู้แล้วล่ะว่าจะเป็นผีอะไรอี้ผิง"แรมโบ้พูด

"คุณแรมโบ้จะเป็นผีผ้าห่ม ฮ่าฮ่า เท่ห์ใช่มั๊ยล่ะ"

" คุณแรมโบ้น่ะเก่งจะตายเรื่องแค่นี้หวานหมู ก๊ากกกก ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”เด็กหัวฟูจอมกวนพูดกับเด็กหัวจุกที่กำลังงงๆว่าผีที่ว่าน่ะเป็นอย่างไร

"อ๊า อี้ผิงคิดออกแล้วล่ะว่าจะเป็นผีอะไรดี"

...........................................................................................



"ฮาฮิ เคียวโกะจังว่าฮารุจะเป็นผีอะไรดีคะ ถึงจะได้น่ารักเหมาะน่ะค่ะ"เด็กสาวสติเฟื่องพูดกับเด็กสาวคนข้างๆว่าจะเป็นผีอะไรดี


"ฮารุจังเป็นผีอะไรก็น่ารักทั้งนั้นล่ะจ๊ะ"เคียวโกะจังพูดไปยิ้มไปคิดไรหรือเปล่าเนี่ย



ป๊อก ป๊อก ครืด ครืด!!!จู่ๆก็มีเสียงแปลกๆดังขึ้นมา



"ฮาฮิ.. เคียวโกะจังได้ยินเสียงอะไรเหมือนที่ฮารุได้ยินมั๊ยคะ" ฮารุเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินเสีงประหลาด

"เสียงอะไรหรอจ๊ะฮารุจัง^^" เคียวโกะจังพยามทำสีหน้าข่มความกลัว

"สงกะสัยว่าจะเป็นพวกคุณยามาโมโตะละมั๊งคะ อย่าสนใจเลยค่ะเราเตรียมของสำหรับวันพรุ่งนี้ดีกว่า" ฮารุพยามคิดใในเเง่ดี

ป๊อก ป๊อก ครืด ครืด!!!เสียงเดิมมาอีกแล้ว

"ฮาฮิ.. สะ...เสียง เสียงนั้นอีกแล้วค่ะเคียวโกะจังฮารุกลัวจังเลยค่ะ ดูๆแล้วมันเหมือนในหนังสยองขวัญเลย" ฮารุจับมือเคียวโกะไว้

"อย่าพูดแบบนั้นสิ แล้วถ้าใช่...จริงๆล่ะเราจะทำไงดี"เคียวโกะจังก็เริ่มหวั่นเหมือนกัน



ป๊อก ป๊อก ครืด ครืด!!!เสียงเริ่มดังขึ้น


(เคียวโกะ+ฮารุกอดกันแน่น)



ป๊อก ป๊อก ครืด ครืด!!!ดังขึ้น


(เคียวโกะ+ฮารุกอดกันแน่นกว่าเก่า+หลับตาปี๋>..<)



จนกระทั่ง



แกร๊ก…กกก!!!



แอ๊ด..................ดดดดดดดดดด







ประตูห้องเปิดขึ้น






"กรี๊ดดดดดดดดด อ๊ายยยผีหลอก" ทั้งสองคนกรี๊ดแบบไม่ลืมหูลืมตา








"ฮ่าฮ่าเห็นมั๊ยคุณแรมโบ้บอกแล้วว่าผีผ้าห่มน่ากลัวกว่าผีหมี่เกี๊ยวของอี้ผิงอีกนะอีกนะอี้ผิงจัง"เด็กชายหัวฟูที่อยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่หนากำลังพูดอวด

"ไม่ใช่นะแรมโบ้ของอี้ผิงน่ากลัวตั้งเยอะ"เด็กหัวจุกก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน


ที่แท้เสียง ป๊อก ป๊อก ก็คือเสียงไม้ที่อี้ผิงตี ส่วนเสียง ครืด ครืด ก็เป็นเสียงผ้าห่มของคุณแรมโบ้นี่เอง



เมื่อสองสาวได้เห็นดังนั้นก็ถึงกับทรุด


"โธ่ที่แท้ก็เป็นแรมโบ้คุงกับอี้ผิงจังเองหรอกหรอตกใจหมดเลยจ๊ะ แต่ก็ดีนะสึนะจะได้กลัว^^"เคียวโกะจังพูดออกมาโดยที่ไม่โกรธทั้งเด็กทั้งสองคนเลย



ส่วนฮารุหงายท้องไปแล้ว ช๊อกจัดo[]o


...............................................................

"แก๊!! คิดอะไรของแก!"เสียงโวยวายดังลั่น

"โห เคียวย้า ชั้นก็แค่อยากให้เคียวยะเเต่งเป็นผีไปงานโรงเรียนเองน้า" เจ้าม้าพยศพูดพยามทำให้เคียวยะเเต่งเป็นผีคู่กับตัวเองให้ได้

"ผีบ้า ผีบออะไรของแก"ฮิบาริไม่สนใจแถมเดินหนีตามเคย

"เคียวยะรอชั้นด้วยยย"เจ้าม้าพยศรู้สึกจะพูดคำอื่นไม่เป็นนอกจากคำนี้

"ม้าพยศ แกจะให้ชั้นแต่งเป็นผีอะไร"ฮิบาริแทนที่จะเดินหนีกลับหันมาพูดกับดีโน่

"ว้าวๆๆ เคียวยะจะยอมแต่งเป็นเพื่อนชั้นแล้วหรอ"ดีโน่พูดแล้วทำตามันเป็นวาว

"เปล่าซะหน่อย ที่ชั้นจะแต่งเป็นผีชั้นก็แค่จะไปโรงเรียนไปตรวจความเรียบร้อยเทานั้นแหละ"
"แล้วตกลงแกจะให้ชั้นแต่งเป็นผีอะไร" ร่างบางงรีบพูดตัดบท

"เออ เอาเป็น พ่อมดน้อยล่ะกัน ได้มั้ย "ดีโน่พูด"ส่วนชั้นจะเป็น แวมไพร์"

"ตามใจแกสิ"แล้วฮิบาริก็เดินหายไปเลย

เคียวยะนะเคียวยะ ต่อให้เคียวยะไม่แต่งเป็นผีเคียวยะก็ไปงานโรงเรียนได้อยู่แล้วแหละ
.............................................................

วันที่ 31 เวลา 20:30นาที

ณ โรงเรียนนามิโมริ

"โย่ว สึนะ"เสียงทักทายจากยามาโมโตะดังขึ้น

"สวัสดีครับ รุ่นที่10"มือขวาเจ้าระเบิดเอ่ยตาม

"เอ่อ...แล้ววันนี้ทุกคนมารวมตัวกันทำไมหรอ"สึนะถามแบบทำหน้างงๆ

"ฮ่าๆๆ รุ่นที่10ล้อเล่นใช่มั้ยครับ นี่มันวันฮัลโลวีนไงล่ะครับ"โกคุเทระพูดอย่ารัว พยามไม่รับความจริงที่สุด

"อ๋อ จริงด้วยสิ วันนี้วันที่ 31 ตุลาคมนี่นา" สึนะร้องอ๋อขึ้นมาทันที

"เอ๋..นั้นคุณฮิบารินี่นา"เมื่อสึนะหันหน้าไปก็เจอกับกรรมการคุนกฏแต่งตัวเป้นพ่อมด(น้อย)กับแวมไพร์"มากะคุณดีโน่หรอ"

"คุณดีโน่ คุณฮิบาริ"สึนะตะโกนเรียกทั้งคู่

"ไง สึนะ นี่ไม่แต่งเป็นอะไรเลยหรอ"ดีโน่ถามด้วยความงงๆ

"อ่า ก็ครับ แหะๆๆ" สึนะยิ้มๆและหันหน้าไปทางอื่น 'จะให้บอกได้ไงล่ะครับ ว่าผมลืมไปซะสนิทเลย'

"เออผมขอตัวก่อนน่ะครับ"สึนะเอ่ยขึ้น พร้อมรีบวิ่งไปที่ห้องเรียน

"อึ้ย..หนาวจังแฮะ"

....................................................................

ระหว่างทางที่เดินไปห้องเรียน ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศชวนสยอง ที่ทำให้เด็กหนุ่มสั่นผวาได้ไม่ยาก

" trick or treack" เสียงทุ้มนุ่มกระซิบข้างหูเบาๆ บวกกับ บรรยากาศที่วังเวง ทำให้เด็กหนุ่มล้มไปกองกับพื้น
และสั่นมากกว่าเดิม ก่อนจะหันอย่างกล้าๆกล้วๆ ไปมองต้นเสียง ก่อนจะพบ ชายหนุ่มตาสองสี

ในชุดเสื้อคลุม เสื้อเชิ้ต ที่มนุษย์เราเรียกกันว่า แวมไพร์ ยิ่งเสริมเสน่ห์ในตัวของเขาให้มากขึ้น
แต่ไม่สามารถทำให้เด็กหนุ่มมีอารมณ์เปลี่ยนไปได้เลย

'ทำไมฮัลโลวันปีนี้มีแต่คนอยากแต่งเป็นแวมไพร์น้ะ' สึนะคิด

"ก็คุณนั้นแหละ โผล่มาแบไม่ให้สุ้ม ให้เสียง รู้มั้ย ผมว่ามันน่ากลัวมากถ้า บวกกับเสียงหัวเราะของคุณ"

" คึหึหึหึ หรอครับ วองโกเล่ " ร่างสูงเอ่ยอย่างยี่ยวน โดยไม่รู้ว่าเด็กหนุ่มใจกล้าผิดเวลา สึนะจะรีบเข้าไปในห้องเรียน

ทำให้มุคุโร่ต้องวิ่งไปดักหน้า "ห้ามเข้านะครับ วองโกเล่"

"ทำไมล่ะ" เด็กหนุ่มถามอย่างสงสัยก่อนจะเอื้อมมือไปที่ ลูกบิดประตู

"อย่าเปิดนะครับ..." เสียงทุ้มเอ่ยออกมาพลางทำตาเขียวใส่ คนตัวเล็ก(มุคุแกจะตาสามสีเรอะ)
แต่ดูเหมือนคนตัวเล็กจะไม่ยอมฟังยื่นมือไปจับประตู แล้วเปิดออกอย่างรวดเร็ว.....

"เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" เสียงของเด็กหนุ่มร้องมาแทบจะทันทีที่เจอสิ่งของในนั้น

"เห็นมั้ยครับ วองโกเล่ ทำไมคุณถึงดื้ออย่างนี้นะ"

"แล้วทำไมนายไม่บอกล่ะ!!!"

"ผมบอกแล้วนะครับ วองโกเล่"

"ฮึ้ย นายนั้นแหละที่ไม่บอก"

เมื่อรู้ว่าตัวเองจะแพ้ เด็กหนุ่มก็เริ่มหาข้อแก้ตัวมาเสริมเข้าไป แต่ดูยังไง มันก็ผิดอยู่ดี จะมาใจกล้าตอนนี้ก็ใช่ที่ เพราะมันจะมาอีกแล้ว.....

"เฮ้ยยยยย"

"ผมบอกแล้วนะครับ วองโกเล่ ทำไมคุณไม่ปิดประตูลงไปล่ะ"

"ฮึ ฉันเปล่านะ นายนั้นแหละผิด"

"งั้น เชิญคุณเปิดประตู บานต่อไป แล้วก็ต่อไปตามสบายเลยครับ"

"อึก...."เมื่อเริ่มกลับมาสภาวะ จอมห่วยเหมือนเดิม แล้วคนตรงหน้าก็ดูเหมือนจะไปจริงๆ
เลยรีบเดินตามไป ก็คนเดียวหัวหาย สองคนตายหมด เฮ้ย เพื่อนตาย สองคนย่อมดีกว่า จะได้ไม่กลัว

แกร๊ก~

ด้วยอะไรบันดาลใจไม่รู้ทำให้ ร่างสูงเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตู จนอีกคนสะดุ้ยโหยง พลางหันกลับไปมองอย่างช้าๆ

"เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
เสียงเล็กดังขึ้นอีกครั้ง... เมื่อเห็นด็กสาว ที่มีเลือดติดตามตัว กับผิว ขาวจนซีด ยิ่งทำให้น่าสยดสยอง จนเกือบล้มลงไปอีกรอบ

"คึหึหึหึ คุณนี่ขี้กลัวนะครับ วองโกเล่ นี่...โคลมเองครับ ดูให้ดีสิครับ คึหึหึหึ"

"โคลมเหรอ แต่ นายยัง...."

"เขาบอกว่าอยากให้คุณมีความสุขน่ะครับ เลยขอให้ผมช่วยใช้ภาพลวงตาหน่อย"

"ขอโทษนะคะ บอส ตกใจหรือเปล่าคะ"

"อะ...เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกโคลม"

............................................................................

"เคียวยะ อันนั้นน่าสนุกจังเลย ว้าวๆๆ อันนี้ก็น่าสนุก"ดีโน่พูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นมาก

"น่ารำคาญจะตาย ชั้นไปห้องกรรมการและ"ฮิบาริพูดพร้องเดินไปที่ห้องกรรการรักษาระเบียบ

"ฮิบาริ คุณดีโน่ เห้นสึนะมั้งมั้ยครับ"ยามาโมโตะถาม

"อ่า สึนะหรอ ตั้งแต่แยกกันก็ไม่เห็นเลยน่ะ"

"ทุกคนค่ะ" เสียงสาว2คนที่ คนนึงเพิ่งได้สติเมื้อกี้

"เคียวโกะ ฮารุ"ยามาโมะโตะพูดขึ้น

"ฮาฮิ วันนี้วันฮัลโลวีน เรามาเล่นซ่อนแอบกันมั้ยค่ะ"ฮารุเอ่ยขึ้น

"เอาสิ" รีบอร์นที่มาจากไหนก็ไม่รู้พูดขึ้น

"สึนะเป็นคนหาน่ะ"แล้วรีบอร์นก็หายไปไหนก็ไม่รุ้

"เคียวยะ เล่นด้วยกันน่ะ"ดีโน่ชวนฮิบาริเล่น แต่คำตอบคือ

"แก่ แล้วยังจะเล่นเหมือนเด็กๆอีก!"ฮิบาริพูดแล้วก็เดินหนีไปเลย

'แก่ แล้วยังเล่นเหมือนเด็กๆอีก'

ฉึก!

"เคียวย้าาา ชั้นยังไม่แก่น้าา"ว่าเเล้วก็รีบวิ่งตามฮิบาริไป

"งั้นเราไปกันเถอะโกคุเทระ"ยามาโมโตะพูดเเล้วก็ลากโกคุเทระไป

..........................................................................


“รุ่นที่ 10 รุ่นที่ 10 อยู่ไหน คร้าบบบ...” เจ้าตัวที่ยังระริกระรี้ ทั้งที่ตัวเองต้องไปซ่อน แต่กลับมาเดินตามหาเขาแทน ตะโกนเสียงดังเหมือนไฟไหม้บ้านไปตลอดทางเดินอย่างไม่เกรงกลัว
แปะ~ แม้หยดน้ำจะตกกระทบรอบที่ 10 แต่ก็หาได้สนใจ ถึงจะมีเหมือนคนมาแตะที่ไหล่บาง แต่ก็ ตวาดด่า พร้อม เตะให้ทีหนึ่ง

ฟึบ ~

เสียงของมือหนาวางบนไหล่บางอีกครั้ง จนเด็กหนุ่มรำคาญหัน ไปเอาระเบิดยัดปากซะหน่อย
แต่ก็ต้องชะงักเมื่อหัชะงักเมื่อหันไปเจอไอ้มนุษย์เนียน เพราทำให้อารมณ์บูดมากกว่าเดิม “โกคุเทระ นายจะเดินไปไหนน่ะ”

“เรื่องของฉันเฟ้ย แกไม่เกี่ยว” ร่างบางตวาดใส่ เขาอีกรอบ ก่อนจะหันกลับไปเดินต่อ
แต่ ขอโทษ... เขาคือมนุษย์เนียนนะ ถ้าไม่เนียนก็ไม่ใช่เขาสิ ต้องเนียนสิ คิดแค่นั้นก่อนจะหันไปเดินตามร่างบางต่อ

ฟึบ~

เสียงมือวางบนไหล่ร่างสูง ตอนที่กำลังเดินตามวายุร่างบางอยู่ แต่ไม่ถึงนาที ไม้เบสบอลจากไหนไม่รู้ ก็หวดเข้า
ที่ คนที่บังอาจมาจับไหล่เขาเอาไว้จนกระเดน>>ยามะเอ้ยย พี่แกฟาดผีของชั้นซะกระเดน

“เมื่อกี้ เสียงอะไรน่ะ”

“อ๊อ เปล่านายอย่าสนใจเลย โกคุเทระ ฮะๆๆๆ”

............................................................................................

"เคียวยะ ไม่อยากไปเล่นซ่อนหาหรอ น่าสนุกน้าา"ดีโน่ยังคงชวนอยู่

"ดีจ้า ฮิบาริ ไปเล่นซ่อนแอบเถอะ นายจะได้เจออะไรสนุกๆ"รีบอร์นพูด

"ชั้นบอกสึนะไว้เรียบร้อยเเล้วน่ะ เอาเป็นว่า นายไปเล่นล่ะกัน"รีบอร์นพูดเสร็จก็หายไปเลย>>น่ากลัวกว่าผีอีก

"จะนั้งอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ย"ฮิบาริพูด

"?"ดีโน่ทำหน้างงๆ"หมายถึงชั้นหรอ"

ฮิบาริไม่ตอบเพียวแต่พยักหน้า"จะเล่นมั้นซ่อนแอบน่ะ"

'เอ รีบอร์นบอกว่าบอกสึนะเเล้ว เราไปซ่อนเลยได้ล่ะมั้ง'

"เล่นสิๆ ^^"ดีโน่พูดพร้อมลากฮิบาริไปหาที่ซ่อน

.................................................................

20 นาทีต่อมา

"โกคุเทระ นายเจอสึนะไหม" เสียงทุ้มเอยถาม

"อ้าว นายก็ไม่เจอเหรอ แล้วคนอื่นๆล่ะ"

"ไม่เจอเหมือนกัน" ทุกเสียงตอบแทบจะพร้อมเพรียงกัน

จนทำให้ร่างบางรู้สึกใจคอไม่ดี

"ฮาฮิ คุณโกคุเทระกับคุณยามาโมโตะก็ไม่เจอหรอค่ะ" เสียงฮารุเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ

"นี่ก็หมดทั้งตึกเรียนแล้วนะ"โกคุเทระกล่าว

"แต่ว่า..มีที่ๆยังไม่ได้ไปหา..."ยามาโมโตะพยามคิด

"ก็น่าจะเป็นห้องเรียนของพวกชั้น และก็ห้องของฮิบาริ"ยามาโมโตะกล่าว

"ไม่น่าจะใช่นะ ก็ห้องของฮิบาริ ถ้าไม่มีกุญแจก็เข้าไม่ได้นิ" เสียงของทารกต้องสาป เอ่ยทักทวงขึ้นทำให้ความคิดของพวกเขามุ่งเป้าไปที่ห้องเรียน

"งั้นเราไปดูที่ห้องเรียนกัน"โกคุเทระพูด เนื่องจากใจคอไม่ดี จึงอยากหารุ่นที่10ให้เจอโดยไว

..............................................................

ณ ห้องเรียน 2 - A ของโรงเรียนนามิโมริ

"รุ่นที่10คร้าบบ"โกคุเทระพยามมองรอบห้อง"ไม่อยู่แฮะ รุ่นที่10ไปไหนของเค้ากันน้า"
เมื่อมาถึงห้องเรียนก็พบแต่ความว่างเปล่า จนทำร่างบางเริ่มกระวนกระวายอีกรอบ

"สงสัยจะไม่อยู่เอาไงดี" หนุ่มเนียนกล่าว

"ก็ตามหาสีฟระ" ร่างบางตะโกนด้วยความตื่นตระหนกพลางวิ่งออกไปตรงทางเดิน แล้วก็พบ เด็กหนุ่ม เดินมากลับชายตาสองสี

"รุ่นที่ 1 0รุ่นที่ 10ไปไหนมาคร๊าบบบบ" ร่างบางวิ่งไปเกาะร่างของเด็กหนุ่มทันทีที่ เจอเด็กหนุ่ม "เอ๊ ฉันก็เพิ่งมานะ"

"เพิ่งมาอะไรกันครับ รุ่นที่ 10 รุ่นที่ 10 ก็เล่นด้วยนี่ หรือว่า รุ่นที่ 10 เป็นคนที่คอยหลอกพวกเราครับ"

"เล่น เล่นอะไรกันเหรอ "

"ก็ซ่อนแอบไงล่ะครับ รุ่นที่10 อย่าล้อเล่นสิครับ"

"ฉันเพิ่งมาจริงๆ ถามมุคุโร่ได้เลย ฉันอยู่กับมุคุโร่ตั้งแต่แรกแล้วนะ"

"ก็เราเล่นซ่อนแอบกันไงล่ะครับ รุ่นที่ 10 "

"จริงๆ นะครับ เขาอยู่กับ ผมตั้งแต่แรกแล้วยังไม่ได้ไปไหนเลยนะครับ"

บทสนทนา เริ่มแปลกขึ้นเรื่อยๆ จนทุกคนเริ่มเงียบกริบ พลางเริ่มคิด ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

"โกคุเทระคุงบอกว่าหลอก"สึนะถาม"ชั้นหลอกเรื่องอะไรหรอ" สึนะยังงๆกับคำพูดของโกคุเทระ

"อย่ามาล้อเล่นนะครับ รุ่นที่ 10 ก็เมื้อกี๊ ยังเล่นซ่อนแอบกันอยู่เลยนะครับ"

"ฉันเพิ่งมาถึงนะโกคุเทระคุง ไม่เชื่อ ถามมุคุโร่คุงดูก็ได้"

"จริงครับ วองโกเล่ อยู่กลับผมตลอด ไม่เชื่อถามคนที่พวกเราเดินผ่านดูก็ได้"

"อ่ะ แล้วคนที่มาสกิดชั้นนั้นไคอ่ะ"ยามาโมโตะพูด

"สกิด สกิดอะไรหรอ"สึนะถาม

"ก็ตอนที่ชั้นกับโกคุเทระคุงตามหานายอยู่มีคนมาสกิดหลังชั้นอยู่นั้นแหละ"ยามะกล่าว

"นาย ก็โดนเหรอฉันก็โดน ฉันนึกว่า ฉันแค่ รู้สึกไปเองนะ"โกคุเริ่มพูดบ้าง

"ฮาฮิ ฮารุก็โดนเหมือนกันคร้าาาา" ฮารุเริ่มเสริม

"งั้นพวกเธอก็ไม่ได้เล่นกันเหรอ" สึนะพยามไม่คิดถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

"ใช่จ๊ะ สึนะคุง ฉันก็โดนหยดน้ำหยดใส่เหมือนกัน" เสียงที่ยืนยัน ทำให้ ทุกคนเริ่ม รู้สึกแปลกๆ

"งั้นก็..."สึนะหน้าซีด

" รุ่นที่ 10 ครับ รุ่นที่10พูดจริงเหรอครับ"

"ฉันจะล้อเล่นทำไมล่ะ" ทุกคนเริ่มหน้าซีดก่อนจะพากันวิ่งหนีออกจากตึก
เหลือ แต่ ชายตาสองสี ที่ยืนนิ่งมองตรงต้นเสาร์อยู่นาน

"ฮึ"ชายตาสองสีแสระยิ้มออกมานิดๆก่อนจะเดินออกจากตึกไป

............................................................

"นายยอมเล่นจนได้นะ ฮิบาริ"

"ฉันยังอยากให้นายสำนึกบุญคุณอยู่นะเจ้าหนู"

" นายผ่านการทดสอบ แล้ว ก็ดีโน่ ด้วย "เด็กทารกต้องสาป เอ่ยก่อนจะกระโดด ลงไป

"เคียวยะ นายนี่ น่ากลัวชมัด"

"เรื่องของฉัน ไปได้แล้ว ฉันอยากถอดชุดบ้าๆ นี่จะแย่อยู่แล้ว"

.............................................................

Fin
 อ๊ากกก ม่อนจังแย่งมุขชิกิไปอะ แงงงงงงงT^T แปะที่มาเดี๋ยวโดนม่อนโกรธ

งงไหมเนี่ย  งงกับเนื้อหาไหมคะ ชิกิยังนั่งงงอยู่เลย กร๊ากกกกก

http://reborntfc.freeforums.org/ufo-t6658.html

edit @ 31 Oct 2009 19:35:26 by โอตาคุ 3 หน่อ!!